Sytske Sötemann

Turkse poëzie in Nederlandse vertaling

Hollandaca'da Türkçe şiir


Gonca ÖZMEN (1982)

DUTLUK

HET MOERBEIVELD

Dutluğa doğru gel 
Evlerin uzağına 

Sana susmayı öğreteceğim 
Dalların kaygısını da 

Azaldığın yerden öpeceğim
Azaldığı yerden doğanın 

Ovayı geç 
Dutluğa doğru gel 
Arasına otların 

Sana fırtınayı dinleteceğim 
Theşub’un çığlığını 

Bir suyun ardında seni 
Neden sonra yine bekleyeceğim 

Tarlayı geç 
Daha gel daha 
Dut kokusuna 

Sana karıncaları göstereceğim

© Gonca ÖZMEN, 2008
Belki Sessiz   Yapı Kredi Yayınları İstanbul
Kom naar het moerbeiveld
Ver van de bewoonde wereld

Ik zal je het zwijgen leren
En de zorg van takken

Waar je afneemt zal ik je kussen
Waar de natuur afneemt

Steek de vlakte over
Kom naar het moerbeiveld
Door het gras

Ik zal je de storm laten horen
De roep van zijn god Teshub

Over een rivier zal ik veel later
Weer op je wachten

Doorkruis de velden
Kom dichterbij
Naar de geur van de moerbei

Ik zal je de mieren laten zien

© Sytske Sötemann, 2013  


BULUTLARI KALDIR

TIL DE WOLKEN OP

Giderek bir avluya benze 
Böylesi daha iyi

Bir serinliği büyüt ağzında   
Pencerelerin diline çalış

Anlamanın çatısı akıyor bak her evde 
Yazımı çöz
Yerini değiştir tüm seslerin

Hem bu sesleri bize böyle kim öğretti 
Kim çizdi göğü

Gitsen uzak kentler bulaşacak yüzüme 
Konuşsan suya sessizliğim

Geceyi kaldır üstünden 
Böylesi daha iyi

Bir düş ayır tenine 
Sözün boşluğuna dağıl

© Gonca ÖZMEN, 2008
Belki Sessiz   YKY İstanbul
Lijk gaandeweg op een binnenplaats
Zo is het beter

Kweek een koelte in je mond
Zet je aan de taal van ramen

Het dak van inzicht lekt  kijk in elk huis
Ontcijfer mijn schrift
Wijzig de plaats van alle klanken

En wie leerde ons zo deze klanken
Wie tekende de hemel

Zou je vertrekken besmeurden verre steden mijn gezicht
Zou je spreken besmeurde mijn stilte het water

Til de nacht van je af
Zo is het beter

Bewaar een droom voor je huid
Los op in de leegte van het woord

© Sytske Sötemann, 2013  


ÇÜNKÜ ANNEM

OMDAT MIJN MOEDER

Çünkü annem bir yorgun zorunluluk 
Yüzünde içi çiçekli eski kutu duruşu 
Neydi unuttuğu mutfağa girip çıkarken 
Dalgınca boyayıp duruyordu kirli göğü

-Annem yelkovanın bıkkın dönüşü

Tek katlı evlerde mutluluklar aradı. Yok. 
Çok çocuklu evlerde cıvıltılar istedi. Yok. 
Çukur yerlerinde geçmişin titreyişi 
Toz suretinde yapışmış anılar duvara

-Annem bir tekerlemeydi odalarda

Geçkin yazlarla soldu ahşap düşleri 
Eski bir telaşın dinmez sancısıyla 
Ağlardı annem gülmek gibi dururken 
Küçülür incelirdi aya baktıkça

-Annem balkıyan bir göl gülümsemesi

Bir kuşun uçuverişi gibi kolay ölümler çağı 
Rahat yataklarda dikeni batar gecenin 
Örterken annem yıllanmış perdesini 
Babam bir ünlemdi akşamla uzayan

-Annem ki deltaların yazılmamış tarihi

© Gonca ÖZMEN, 2008
Belki Sessiz   Yapı Kredi Yayınları İstanbul
Omdat mijn moeder door alle plichten is afgetobd
Lijkt haar gezicht op een oude bloemetjesdoos
Wat vergat ze op en neer naar de keuken
Verstrooid bleef ze de vuile hemel kleuren

– Mijn moeder: de verveelde terugkeer van de grote wijzer

Zij zocht het geluk in huizen van één verdieping. Vond het niet.
Wilde de drukte in huizen met veel kinderen. Kwam er niet.
Op haar rimpels en groeven de trilling van het verleden
Herinneringen in de gestalte van plakkerig stof op de muur 

– Mijn moeder: een herhaling in de kamers

Met de verlepte zomers verbleekten haar houten dromen 
Met de onstilbare pijn van een oude ongerustheid
Huilde mijn moeder alsof ze stond te lachen
Kromp ze steeds verder hoe meer ze naar de maan keek

– Mijn moeder: de glimlach van een schitterend meer

Zo eenvoudig als het opvliegen van een vogel is de dodentijd
Op rustige bedden prikt de doorn van de nacht
Toen mijn moeder het gerijpte gordijn dichtschoof
Was mijn vader een kreet die aanhield in de avond

– Mijn moeder die de ongeschreven geschiedenis is van de delta's

© Sytske Sötemann, 2012  


(Terug)