Sytske Sötemann

Turkse poëzie in Nederlandse vertaling

Hollandaca'da Türkçe şiir


Dichters

Gülten AKIN | Şavkar ALTINEL | Ahmed ARİF | BAKİ | Ataol BEHRAMOĞLU | Necati BEY | Kadı BURHANEDDİN | Edip CANSEVER | Cevat ÇAPAN | Mehmet ÇETİN | Yunus EMRE | Nesan ERDOĞAN | Seyhan ERÖZÇELİK | Tevfik FİKRET | Tarık GÜNERSEL | Fıtnat HANIM | Ahmet HAŞİM | HAYALİ | Nâzim HİKMET | Gülseli İNAL | Özdemir İNCE | KARACAOĞLAN | Yahya KEMAL BEYATLI | Birhan KESKİN | Necip Fazıl KISAKÜREK | Cahit KOYTAK | Roni MARGULIES | Bejan MATUR | Lale MÜLDÜR | Murathan MUNGAN | NEF‘İ | Arkadaş Zekai ÖZGER | Gonca ÖZMEN | Ahmed PAŞA | Pir SULTAN ABDAL | Cemal SÜREYA | Mehmet TANER | Hasan Ali TOPTAŞ | Turgut UYAR | Hilmi YAVUZ | Can YÜCEL |

Cevat ÇAPAN

PUSULA

KOMPAS

Nicedir uzaklardaydım:
uzak dağlar, uzak kıyılar, uzak —
dillerini bilmediğim yaban
insanlar arasında.

Uzayan bir uykunun karanlığından 
düşlerin aydınlığıyla vardım 
yıllardır aradığım bu adaya. 
Toprak, demir, şeker kamışı, ipek 
ve elmasla uğraştım yıllarca.

Fotoğrafta gördüğün hasır şapka, 
keten giysi, gümüş saplı baston
o yılların yorgunluğunu gizliyor
ustaca. Sana çocukluğunda anlattığım 
Afrika, Amazon, Santiago, Havana 
bütün gençliğimdi benim, olgunluğum.

Doğduğum dönülmez dağ köyüne döndüm
sonunda, geceleri sesiyle uyuduğum 
derenin kıyısına.
Toprak dama, tandıra, boğma rakıya.

Beni tanıyasın diye bir gün
doğmanı bekledim sabırla.

© Cevat ÇAPAN, 1985-2006
Bana Düşlerini Anlat - Toplu Şiirler   YKY İstanbul
Wat ben ik al ver weg geweest:
verre bergen, verre kusten, ver –
tussen vreemde 
mensen wier taal ik niet kende.

Uit de duisternis van een langdurige slaap
bereikte ik met het licht van dromen
dit eiland dat ik al jaren zocht. 
Met aarde, ijzer, suikerriet, zijde 
en diamant hield ik mij jarenlang bezig.

De strooien hoed die je op de foto ziet,
het linnen pak, de wandelstok met zilveren knop
verbergen de vermoeidheid van die jaren
meesterlijk. Afrika, Amazone, Santiago, Havana 
waarover ik jou in je kindertijd heb verteld
vormden mijn hele jeugd, mijn volwassenheid.

Ten slotte ging ik terug naar het bergdorp, mijn geboortedorp, 
waar terugkeer onmogelijk is, en naar de oever van de rivier,
waar ik 's nachts sliep op haar geluid.
Naar het dak van aarde, de stenen oven, de huisgemaakte raki.

Geduldig wachtte ik op jouw geboorte
Zodat je mij op een dag zou kennen.

© Sytske Sötemann, 2012  


 Volgende vertaling (willekeurige keuze)