Sytske Sötemann

Turkse poëzie in Nederlandse vertaling

Hollandaca'da Türkçe şiir


Bejan MATUR (1968)

YEDİNCİ GECE VI

DE ZEVENDE NACHT VI

Bir oǧul önce ölümündür

Yine oldu.
Bir uçuşun aǧırlıǧını duydum
Açılmayan ruhun kanıtlarını.
Gitmek isteseydik çoktan doldururduk
Yeryüzünü
Ama yapamadık.
Bir şey tuttu bizi
Korkudan fazla
Şefkate yakın bir şey
Tuttu bizi.
Tozlar havalandı sonra.
Adı kutsal olan bir köprüden
Geçip gitti sular.
Kimsenin bilmediǧi damarlarda
Birikti aşk
Ve adı İbrahim kondu.
Çocukların ve herkesin babası olan.
İbrahim bir göl kıyısında aǧlarken
Hiç üzgün deǧildi.
Üzgün deǧildi hiç kurbanını taşırken.
Bir oǧul önce ölümündür
Ölümündür bir oǧul.

Şimdi bu avludan
Bu renklerden geçerek
Oluşan bakış
Dünyayı görecektir.
Yeryüzü
Yeryüzününolmayan uzam
Duyguların çekilmesi ve dönmesi
İnsanı Tanrı'ya kavuşturur.
Önce ve sonra
Hep belki de
Belirsizlik
Bir belirsizlik olarak kaldıǧında
Karar olacaksa,
Tanrı insanı bahçede uyutmakla
İlk işareti sundu.
İlk işaret aşktı.
Uyuyun ve aşk deyin adına.
Aynı rüyada ilerleyin
Aynı bahçe
Aynı anne
Ve İbrahim Tanrısını bilecek olan.

© Bejan MATUR, 2007
İbrahim'in Beni Terketmesi   Metis İstanbul
Eerst is een zoon van de dood

Weer is het gebeurd.
Ik voelde de zwaarte van een vlucht
De vleugels van de ongeopende ziel.
Hadden we willen gaan dan hadden we de aarde 
Allang gevuld
Maar we konden het niet.
Iets hield ons tegen
Iets dat meer dan angst
Leek op genegenheid
Hield ons tegen.
Daarna vloog het stof op.
Onder een brug met een heilige naam 
Verdween het water.
In bloedvaten die niemand kende
Hoopte de liefde zich op
En men noemde hem Abraham.
Die de vader is van de kinderen en van iedereen.
Toen Abraham huilde aan de oever van een meer 
Was hij helemaal niet verdrietig.
Hij was helemaal niet verdrietig toen hij zijn offer droeg.
Eerst is een zoon van de dood
Van de dood is een zoon.

De blik die nu ontstaat
Terwijl hij deze binnenplaats
Deze kleuren passeert
Zal de wereld zien.
De aarde
De ruimte die niet van de aarde is
Het loslaten en terugkeren van gevoelens
Brengen de mens tot God.
Als het oordeel zal vallen
Wanneer onduidelijkheid
Vroeg of laat
Of altijd misschien
Als een onduidelijkheid blijft bestaan,
Heeft God toen hij de mens in de tuin liet slapen
Zijn eerste teken gegeven.
Het eerste teken was liefde.
Slaapt u maar en noem het liefde.
Gaat u voort in dezelfde droom
Dezelfde tuin
Dezelfde moeder
En het is Abraham die zijn God zal kennen.

© Sytske Sötemann, 2012  


(Terug)