Sytske Sötemann

Turkse poëzie in Nederlandse vertaling

Hollandaca'da Türkçe şiir




Müesser YENİAY (1977)


Kutsal Aşk

Ten barajımın kapaklarını açtım

binlerce ruh döküldü yere
-konuşmayı bilmeyen-

bir çömlek içinde
binlerce yıl kapalı kalmış gibi
kalbim

-oysa o zaman da 
sevmiştim-

şimdi sevginle anlamak
sevginle tanımak istiyorum 
kendimi

ulaşırken bilinmezlik bütün ihtişamıyla
göğe, tanrısı henüz ölmüş
bir kilise gibi

© Müesser YENİAY, 2019
Akrostiş   Akrostiş Vlaanderen


Heilige liefde

Ik heb de sluizen van mijn lichaamsdam opengezet

duizenden zielen -die niet kunnen spreken-
stortten zich uit over de grond

in een kruik
alsof het duizenden jaren opgesloten zat
mijn hart

-terwijl ik ook toen
had liefgehad-

nu wil ik mezelf
door jouw liefde begrijpen
door jouw liefde leren kennen

terwijl ik met al mijn ongekende pracht
naar de hemel reik, zoals een kerk
waarvan de god nog niet dood is

© Sytske Sötemann, 2019  
Akrostiş, Nederlands-Turks tijdschrift voor literatuur en kunst

Düğme

Yokluğun bir düğme
ve ben hep kendimi
ona geçirip duruyorum

yokluğun bedenimde 
bir yerde, her gün için içime
bir taş atıyorum

[yüreğimi dolduran duyguları
kalbime birer birer
nasıl yerleştirdin -şaşırıyorum-]

arzuyum ben
bütün duygularım

sevgilim, bu dünyada en az şey
sevgi, bu dünyada
lim.

© Müesser YENİAY, 2019
Akrostiş   Akrostiş Vlaanderen


Knoop

Je afwezigheid is een knoop
en ik blijf mezelf
er aldoor in leggen

je afwezigheid is ergens 
in mijn lichaam, voor elke dag
werp ik een steen bij mij naar binnen

[hoe jij de gevoelens die
mijn gemoed vullen één voor één
in mijn hart hebt geplant -ik ben verrast-]

ik ben het verlangen
ik ben al de gevoelens

mijn lief, het minste in deze wereld
is de liefde, in deze wereld
mijn.

© Sytske Sötemann, 2019  
Akrostiş, Nederlands-Turks tijdschrift voor literatuur en kunst

Antwerp’te

Bir yağmur sicimiyim gökte
diğerlerinin yanında
yalnızca düşüşümü izliyorum

bulutlar kırılıyor bir çekiçle
Antwerp’te
o sicim gibiyim

kalbime eldiven geçirip
tutuyorum insanları

en çok erkekleri [memleketimde]
ve neden ellerinde çekiçle dolaştıklarını
düşünüyorum

-nezaketten haz almayı öğrendim-

© Müesser YENİAY, 2019
Akrostiş   Akrostiş Vlaanderen


In Antwerpen

Ik ben een regensnoer in de hemel
naast al de andere
volg ik alleen mijn eigen val

de wolken breken door een bloem
in Antwerpen
ben ik als dat snoer

ik doe mijn hart een handschoen aan
en houd de mensen vast

ik denk
vooral aan de mannen [in mijn land]
en waarom zij rondlopen met bloemen in hun hand 

-ik heb begrepen dat ze aan hoffelijkheid plezier beleven-

© Sytske Sötemann, 2019  
Akrostiş, Nederlands-Turks tijdschrift voor literatuur en kunst