Sytske Sötemann
Turkse poëzie in Nederlandse vertaling
Hollandaca'da Türkçe şiir
Verwacht: Turkse poëzie in het nieuwe millennium
najaar 2012
Turkse poëzie in het nieuwe millennium (werktitel)
Mehmet Emin Yıldırım en Sytske SötemannDeze tweetalige bundel met actuele Turkse poëzie,
hier vertegenwoordigd door twintig vooraanstaande dichters,
zal in het najaar van 2012 verschijnen bij Uitgeverij Passage.
Binnenkort op deze site een voorproefje...
Moderne Turkse poëzie
Tweetalig: Turks-NederlandsBindwijze: GebondenPagina's: 768ISBN: 9789045002224Prijs: € 49.90Verschenen: April 2010
samengesteld door Mehmet Emin Yıldırım, Sytske Sötemann en Mehmet Çetin
In Turkije leeft de poëzie onder de mensen. Dichters worden gehoord, gelezen en gezongen. En dichters luisteren. Een bloemlezing van moderne Turkse poëzie staat daarom midden in de Turkse geschiedenis en samenleving – en legt haarscherp getuigenis af van alle turbulenties. De Turkse poëzie zelf heeft in de twintigste eeuw eveneens diverse revoluties doorgemaakt. Van de traditionele divanpoëzie tot aan het vrije vers, van eenvoudige poëzie voor de massa tot introspectieve verzen waarin de taal centraal staat.
Turken kennen hun dichters. Met de toenemende banden tussen Nederland en Turkije is de tijd rijp om het Nederlandse publiek kennis te laten maken met de Turkse poëzie. Deze tweetalige editie is het resultaat van een vertaalproject van de Leidse universiteit, waarvoor veertig belangrijke Turkse dichters van de twintigste eeuw werden vertaald door diverse docenten en (oud-)studenten. Een bloemlezing vol verrassingen, die een totaaloverzicht geeft van de intense en dynamische poëzietraditie in het Turkije vanaf het begin van de vorige eeuw.
Mehmet Emin Yıldırım (1952) doceert Turkse taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden. Sytske Sötemann (1947) is vertaalster van Turkse poëzie en gepromoveerd op Turkse poëzie uit het begin van de twintigste eeuw. Mehmet Çetin (1955) is dichter en publiceerde meerdere dichtbundels en korte verhalen.
Op deze site een voorproefje...
Reisgenoten en wijnschenkers
nog te verschijnen
Osmaanse poëzie
Sytske Sötemann, Jan Schmidt en Sander de GrootTen tijde van de Osmanen was de dichtkunst het meest beoefende literaire genre. Het was het middel bij uitstek om uiting te geven aan gevoelens en gedachten, en als men bijeen was werd er naar hartelust gedeclameerd en gezongen. Rondtrekkende derwisjen dichtten over hun verlangen naar de eenwording met hun god, hun voornaamste geliefde en reisgenoot. Volksdichters dichtten, behalve over de geliefde naar wie zij in den vreemde verlangden, over de ellendige omstandigheden van het volk. In hun liederen riepen zij op tot kameraadschap en verzet en zochten zij reisgenoten voor de weg naar bevrijding. De hofdichters dichtten naast lofliederen voor hun mecenas, over de liefde en andere genoegens, waarin de wijnschenker, de aangesproken geliefde, werd aangemoedigd om de bokalen opnieuw te vullen met de geestbedwelmende robijnrode drank.
Uit zeven eeuwen Osmaanse poëzie is voor deze tweetalige bloemlezing een selectie gemaakt uit de hoogtepunten van het Osmaanse gazel in zijn diverse verschijningsvormen.
Op deze site een voorproefje...
Mehmet ÇETİN
İPİ KOPMUŞ UÇURTMA
VLIEGER MET GEBROKEN TOUW
uzun yolculukların halkıyım, görün: yurtsuzluğun rüzgarına tutunuşum bundan bundandır her aşkı son bir yangın gibi yaşayışım kürt sürgünü dağlarda her şarkıyla parçalanışım eskiden bilmezdim aşkı öğrendim, görün: yola düşen her kuş sürüsüne katılışım bundan bundandır çıldırdı ömrüm aşk ihtilali çağrısına her yürekte bu çığlığa denk düşecek bir karşılığa çok önceden yıktım ölümü kalbime, görün: korku düşse de kimi an sularıma ay bundan bundandır ayışığı öptü yarasını dağyıldızının sarısabır çiçeğiyle ağulanan şarkısını bir halkın ateştir yakar dediler yaksın daha, görün: dahası mı onyedisinde darağacına çıkışım bundan bundandır geceleri kan sızsa da rüyama dağlardan yakar ateş erir kar güneşe çıkar karçiçekleri o an uzun yolculuğun hançeri yaşamım, görün: siyanürü ağzımda aşk gibi taşımak bu yüzden ölüme giderken boynumdaki bu kahkaha çiçeği bundandır ömrüm artık ipi kopmuş bir uçurtma bundandır ömrüm ipi kopmuş bir uçurtma artık
© Mehmet ÇETİN, 1997
Aşkkıran Piya İstanbul
zie je, ik ben het volk van verre reizen: daarom hecht ik mij aan de landloze wind beleef ik elke liefde als een laatste brand en word ik verscheurd door ieder lied over bergen en koerden zie je, ik leerde de liefde die ik vroeger niet kende: daarom ging ik met elke zwerm vogels op de vlucht raasde mijn leven naar de roep om opstand der liefde en vindt deze schreeuw in elk hart zijn weerklank zie je, ik haalde de dood allang omver in mijn hart: daarom is de maan soms in mijn water als de angst toeslaat heeft het maanlicht de wond van de ster der bergen en het door aloë vergiftigde lied van een volk gekust zie je, ze zeiden het vuur brandt wakker het aan: daarom ging ik op mijn zeventiende al op weg naar de galg en als 's nachts het bloed uit de bergen in mijn dromen stroomt dan brandt het vuur smelt de sneeuw in de zon bloeit het sneeuwklokje zie je, mijn leven is de dolk van een verre reis: vandaar verspreidt de cyaankalie zich als liefde in mijn mond stokt tijdens het sterven deze schadelijke bloem in mijn keel daarom is voortaan mijn leven een vlieger met gebroken touw voortaan is mijn leven daarom een vlieger met gebroken touw
© Sytske Sötemann, 1997