Sytske SötemannTurkse poëzie in Nederlandse vertalingHollandaca'da Türkçe şiir | ||
Verwacht: Turkse poëzie in het nieuwe millennium![]() najaar 2012 Turkse poëzie in het nieuwe millennium (werktitel)Mehmet Emin Yıldırım en Sytske SötemannDeze tweetalige bundel, met actuele Turkse poëzie van twintig vooraanstaande dichters, zal in het najaar van 2012 verschijnen bij Uitgeverij Passage.Binnenkort op deze site een voorproefje... | ||
Moderne Turkse poëzie![]() Tweetalig: Turks-NederlandsBindwijze: GebondenPagina's: 768ISBN: 9789045002224Prijs: € 49.90Verschenen: April 2010 samengesteld door Mehmet Emin Yıldırım, Sytske Sötemann en Mehmet Çetin In Turkije leeft de poëzie onder de mensen. Dichters worden gehoord, gelezen en gezongen. En dichters luisteren. Een bloemlezing van moderne Turkse poëzie staat daarom midden in de Turkse geschiedenis en samenleving – en legt haarscherp getuigenis af van alle turbulenties. De Turkse poëzie zelf heeft in de twintigste eeuw eveneens diverse revoluties doorgemaakt. Van de traditionele divanpoëzie tot aan het vrije vers, van eenvoudige poëzie voor de massa tot introspectieve verzen waarin de taal centraal staat. Turken kennen hun dichters. Met de toenemende banden tussen Nederland en Turkije is de tijd rijp om het Nederlandse publiek kennis te laten maken met de Turkse poëzie. Deze tweetalige editie is het resultaat van een vertaalproject van de Leidse universiteit, waarvoor veertig belangrijke Turkse dichters van de twintigste eeuw werden vertaald door diverse docenten en (oud-)studenten. Een bloemlezing vol verrassingen, die een totaaloverzicht geeft van de intense en dynamische poëzietraditie in het Turkije vanaf het begin van de vorige eeuw. Mehmet Emin Yıldırım (1952) doceert Turkse taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden. Sytske Sötemann (1947) is vertaalster van Turkse poëzie en gepromoveerd op Turkse poëzie uit het begin van de twintigste eeuw. Mehmet Çetin (1955) is dichter en publiceerde meerdere dichtbundels en korte verhalen. Op deze site een voorproefje... | ||
Reisgenoten en wijnschenkers![]() nog te verschijnen Osmaanse poëzieSytske Sötemann, Jan Schmidt en Sander de GrootTen tijde van de Osmanen was de dichtkunst het meest beoefende literaire genre. Het was het middel bij uitstek om uiting te geven aan gevoelens en gedachten, en als men bijeen was werd er naar hartelust gedeclameerd en gezongen. Rondtrekkende derwisjen dichtten over hun verlangen naar de eenwording met hun god, hun voornaamste geliefde en reisgenoot. Volksdichters dichtten, behalve over de geliefde naar wie zij in den vreemde verlangden, over de ellendige omstandigheden van het volk. In hun liederen riepen zij op tot kameraadschap en verzet en zochten zij reisgenoten voor de weg naar bevrijding. De hofdichters dichtten naast lofliederen voor hun mecenas, over de liefde en andere genoegens, waarin de wijnschenker, de aangesproken geliefde, werd aangemoedigd om de bokalen opnieuw te vullen met de geestbedwelmende robijnrode drank. Uit zeven eeuwen Osmaanse poëzie is voor deze tweetalige bloemlezing een selectie gemaakt uit de hoogtepunten van het Osmaanse gazel in zijn diverse verschijningsvormen. Op deze site een voorproefje... | ||
Lale MÜLDÜR | ||
TURKISH RED | TURKISH RED | |
türk kırmızısı düşüncesini yapan şairler abdallar ve gezgin âşıklar eski devir görgüsünce hazırlanmış bir içki sofrasına oturduğunda turkish red çocuk sultanlar selçuklu çinilerindeki kırmızılara bakarak ağladığında turkish red istridyenin yenme yöntemi & servisi salona giriş & peçetelerin kullanılışı sofra hizmetlilerinin giyinişi & davranışı restorana giriş & restoranda oturuş atnalı ziyafet masaları ve Fırat geceleri gibi şeyleri düşündüğümde turkish red kulaklarında ay-yıldızlı küpeleriyle oturan bir azeri kızı düşününce the köprünün ışıkları ve onun suda titreşen akisleri arasında bağlantı kuruyorum suyu hep bir kolye köprüyü ay-yıldızlı bir beden olarak düşünüyorum (* -------- = türk köprü bir köprü gibi kendimden ayrılıp bir türk gibi, kırmızı, ağlıyorum, turkish red © Lale MÜLDÜR, 1991 Seriler Kitabı İstanbul | zij die het begrip turks rood bedachten zijn de dichters derwisjen en zwervende troubadours toen zij aan de borreltafel zaten die was gedekt in de stijl van vroeger turkish red toen de kindersultans huilden terwijl zij naar al het rood keken op de seltsjoekentegels turkish red de manier van eten & opdienen van oesters van de eetkamer betreden & een servet gebruiken van het kleden van de obers & hun manieren van een restaurant binnengaan & in een restaurant zitten de dinertafels in hoefijzervorm en de nachten aan de Eufraat toen ik aan al deze dingen dacht turkish red als ik denk aan een azeri meisje met maan en sterringen in haar oren verbind ik de lichtjes van de brug en de trillende weerspiegelingen van haar in het water ik denk aan het water altijd als een collier aan de brug als een lichaam van maan en ster (* ------- = turk brug als een brug scheid ik mij van mijzelf als een turk, rood, huil ik, turkish red © Sytske Sötemann, 2009 | |
| Volgende vertaling (willekeurige keuze, bij wijze van voorproefje uit "Moderne Turkse poëzie") | ||
DichtersGülten AKIN | Ahmed ARİF | BAKİ | Ataol BEHRAMOĞLU | Kadı BURHANEDDİN | Edip CANSEVER | Cevat ÇAPAN | Mehmet ÇETİN | Yunus EMRE | Nesan ERDOĞAN | Tevfik FİKRET | Fıtnat HANIM | Ahmet HAŞİM | HAYALİ | Nâzim HİKMET | Gülseli İNAL | Özdemir İNCE | KARACAOĞLAN | Yahya KEMAL BEYATLI | Birhan KESKİN | Necip Fazıl KISAKÜREK | Lale MÜLDÜR | Murathan MUNGAN | Arkadaş Zekai ÖZGER | Gonca ÖZMEN | Ahmed PAŞA | Pir SULTAN ABDAL | Cemal SÜREYA | Hasan Ali TOPTAŞ | Turgut UYAR | Hilmi YAVUZ | Can YÜCEL | | ||